Als teamleider heb ik dit jaar een luxeprobleem: te veel goede spelers. De opstelling voor de tweede ronde was daarom behoorlijk anders dan die van de eerste wedstrijd. Samantha, Thomas, Josephine en Kevin speelden opnieuw mee. Frits, Dimphie en Maarten kwamen in de ploeg, en Julian viel twee dagen voor de wedstrijd in voor de verhinderde Thom.
Frits pakte het op bord 1 met zwart rustig en strategisch aan. Hij bezorgde zijn tegenstander eerst een achtergebleven pion op b3 en later ook een geïsoleerde pion. Nadat hij die pion had veroverd, won hij het resterende toreneindspel knap.
Julian speelde op bord 2 een leuke aanvalspartij. Lang geleden heb ik hem deze opening eens geleerd, maar hij volgde niet mijn gele openingsboek en koos zijn eigen zetvolgorde. Die was vroeger heel gebruikelijk, maar geldt tegenwoordig als iets te afwachtend. Julian vond veel goede zetten op eigen kracht, maar blunderde helaas een paar keer.
Samantha’s rating en schaaksterkte blijven stijgen, en daarom mocht zij het op bord 3 opnemen tegen een 14-jarige invaller. Ze speelde een goede partij, maar ging helaas door haar vlag. Erg jammer, maar schaken is niet alleen goede zetten doen: de klok hoort er ook bij.
Thomas (1552) speelde met wit tegen de sterke Bas Weber (1718). De opening die ik zag leek in evenwicht, en dat was uiteindelijk ook de uitslag: remise.
Dimphie kreeg van Peter van Leeuwen (1667) een kwaliteit cadeau en maakte het vervolgens netjes af. Een mooi vol punt!
Maarten had een tijd niet gespeeld, maar is inmiddels goed bezig met het eindspelboek van Jeremy Silman — een uitstekend boek, natuurlijk. Hij kwam helaas in een ongunstig toreneindspel terecht, volgens hem mede doordat hij een dameruil toeliet. Dat eindspel bleek niet meer te houden.
Josephine speelde vanwege de kleurverdeling een bord hoger. Zij kreeg de zeldzame Oerang-Oetangopening tegenover zich. Dan is het niet eenvoudig om de stukken meteen op de beste velden te zetten, maar dat deed ze goed. Haar tegenstander kreeg een kleine aanval op de koningsstelling, maar toen ik vertrok om mijn schoonvader te helpen met het kruien van tien kubieke meter grond, leek er nog weinig aan de hand. Helaas ging de partij alsnog verloren. Maar Josephine blijft elke week trainen en krijgt zeker nieuwe kansen op een vol punt.
Dat geldt ook voor Kevin op het laatste bord. Volgens Julian stonden Kevin en zijn tegenstander afwisselend beter. Kevin baalde een beetje van de remise, omdat er misschien meer in had gezeten.
De volgende wedstrijd is onze eerste uitwedstrijd, in het Brabantse Dongen. Ik heb er veel zin in. Samuel is al een plek in de opstelling beloofd; over de rest moet ik nog even nadenken.
Michel van Cappellen
Reactie plaatsen
Reacties