Voor de viertal-wedstrijd tegen WSV Internos meldde teamleider Joost zich op de wedstrijddag af. Gelukkig had hij Hans gevraagd om een invaller te zoeken. Bert van Brussel was bereid om in te vallen. Het was een volle bak in ons clubhuis; er werden 3 partijen voor de Beker gespeeld, er werden wedstrijden gespeeld voor elke groep van de interne competitie, en natuurlijk de beker. Theo was de wedstrijdleider en barman, en beide taken deed hij met zijn bekende toewijding. Aan het begin van de jeugdavond stonden de stukken en borden al klaar (dat had hij eerder op de dag al gedaan), en om 24:00 stond hij de vaat te wassen.
Op bord 1 speelde David (met Zwart) een mindere partij. Het was blijkbaar theorie, maar het gebrek aan ruimte om te manoeuvreren brak David op. Een simpele tweevoudige aanval op f7 was niet te verdedigen. David koos voor het offeren van een paard, maar kreeg daar geen enkele compensatie voor. David wilde toch proberen om er nog iets van te maken, maar dat lukt niet tegen de actieve stelling van zijn tegenstander.
Bert kwam goed uit de opening en kreeg behoorlijk groot voordeel. Zijn stukken waren beter ontwikkeld, en stonden beter opgesteld. De vijandelijke koning had het zwaar, maar de tegenstander voorkwam telkens beslissend voordeel voor Bert. De tegenstander bleef onder druk, maar bezweek niet. 10 zetten onder druk gingen voorbij (wat volgens Magnus voldoende moet zijn voor. Uiteindelijk vond Bert toch een gaatje in de verdediging, en ging (terecht) met het volle punt naar huis. Knap verdedigend werk van Albert Prins.
Ik speelde op het 2de bord met Wit. Na het ruilen van mijn tegenstanders goede loper, lokte ik met een torenzet de ruil van mijn eigen goede loper uit. Ik kreeg hiervoor een open-d-lijn, en na een dubbele aanval ook de zevende rij. Dit was het begin van een (fraaie) winnende aanval.
Tenslotte Thomas. Hij speelde een ingewikkelde variant van een simpele opening ;-) Met zwart moest hij de hele partij goed opletten. Halverwege de partij was het centrum vrij open en bezet met de vele stukken. Het was een behoorlijk tactische strijd, en de partij werd dan ook tactisch beslist in het eindspel. Beide spelers hadden weinig tijd op de klok, toen zijn tegenstander een fout maakte. Een paardenvork besliste de partij.
Michel
Reactie plaatsen
Reacties