Het Menno Ploeger Toernooi is uitgegroeid tot één van de grootste toernooien in de regio. Een jaarlijks terugkerend fenomeen dat de dag voor ' Oud en Nieuw' de Tuyter uit zijn voegen doet barsten in Krimpen aan den IJssel. En dat gold zeker voor de laatste, zestiende, uitvoering van dit toernooi.
Krimpen was als vereniging uiteraard vertegenwoordigd met de meeste deelnemers, maar ook verenigingen als Messemaker 1847, RSR Ivoren Toren en Nieuwerkerk aan den IJssel droegen met een grote opkomst bij aan het succes van het toernooi.

Na een paar luchtige zinsbegoochelingen en zoete herinneringen van Henk in de richting van wijlen Menno - het zal immers altijd Henk' s herdenkingstoernooi blijven - startte het jaarlijkse elo of ego (!?) geweld met het inslaan op de houten klokken. Negen ronden hardwerken startte zo om 13.20 uur. Onze Harold van Dijk kon zelfs de eerste zet meemaken maar was net te laat voor een tijdige inschrijven, het toernooi comité was onverbiddelijk, vol = vol met 138 deelnemers. Het waren al acht spelers meer dan het door de organisatie beoogde aantal van 130. En het ontbrak de meesten op die bijna laatste dag van het jaar niet aan ' Moed en Originaliteit' op de 64 velden. Menno kon tevreden zijn.

Onze voorzitter, Hans van Nieuwenhuizen, zat in ronde 3 aan bord 1 en verloor van de latere kampioen Johan Quist (2403).
Dat bood Jason Zondag een paar borden verder gelegenheid Charlois/Europoorter Jaap Staal (2116) van het bord te blazen en met drie uit drie voorop te gaan als beste Krimpenaar. Dat was één van de laatste wapenfeiten want daarna moest hij toch in velen zijn meerdere erkennen en viel ver terug. 
Ook Gosse Romkes, Frits van Duin en Nicolaas van Walsum zaten in de eerste ronden behoorlijk vooraan waarbij eerstgenoemde uiteindelijk de beste Krimpenaar zou worden met overall 17de plaats (negende op TPR!).
Dat gold niet voor de broeders Peter en Marcel Glissenaar en Diederick en Robert Casteleijn die meer met hun onderlinge strijd bezig leken te zijn dan met hun tegenstanders. De Glissenaartjes eindigden op 23 en 24 en vanaf 32 kwam er een heel peleton Krimpenaren na elkaar. Maar dit was echt tekenend voor de harde strijd op 30 december 2011.
Ook bovenin werd zwaar gestreden. Mannen als Mark Timmermans (2184, Dordrecht), Johan Quist (2404, 3-Torens), Joost van Ruitenburg (2311, RSR Ivoren Toren) en in iets mindere mate Eric de Haan (2329, Soester Schaakclub) spaarden elkaar en andere liefhebbers niet.

Voormalig huisschaker, hoe heeft hij zich jarenlang zo durven laten noemen, Johan Quist ging voor de vijfde keer in de historie van het toernooi met de hoogste eer er van door. In een beslissingsmatch tegen Mark Timmermans trok hij aan het langste eind. Overigens geen ' beste'  partij door vreselijk gelaveer en bange zetten! Het werd hen vergeven door een zestigtal uitpuilende ogen om het bord. Want als zij zo spelen hebben wij toch ook nog eens een kans ..............

Henk, en al die andere vrijwilligers, hartelijk bedankt voor een prachtige snelschaakmiddag die wat mij betreft wordt uitgebouwd tot een echte regionale klassieker nu en in de toekomst.

Gosse Romkes

Henk Greevenbosch overhandigt toernooiwinnaar Johan Quist de nooit permanent te winnen wissdelbeker.

Ranglijst met onderlinge en individuele resultaten

Het bekijken van de ranglijst op basis van de leeftijd levert enkele interessante gegevens op.
Aad Caspers voert dan met zijn 82 jaar de ranglijst aan en Liam Vrolijk moet met zijn 9 jaar de rode lantaarn dragen.
Als nr. 2 eindigt met 2 jaar achterstand Cees Troost. Jaap Staal wordt nr 3 met 1 jaarlengte verschil.
Guy Kanbier en Dennis Westerduin kunnen aan de andere kant van de ranglijst met een jaar voorsprong op Liam Vrolijk nog net de rode lantaarn ontlopen.
In dit selecte gezelschap leverde Jaap Staal een uitstekende prestatie door met 5½ punt in de eindrangschikking op resultaat als nr. 29 te eindigen. De andere 5 bleven hier ver bij achter.

Fotoreportage van Michel van Cappellen

Fotoreportagen en meer informatie van Ab Scheel op de RSB-site