Op papier zou ons viertal de uitwedstrijd tegen Barendrecht moeten winnen, gezien de stand op de ranglijst. Maar dat is niet gebeurd en het mocht een wonder heten dat we nog een remise uit het vuur sleepten. Zo blijft het viertal een grauwe middenmoter. Er resteren nog twee wedstrijden om in het linkerrijtje te eindigen.

Ik speelde aan bord 3 tegen een van de jeugdtalenten (13 jaar) van Barendrecht die voor het eerst ingezet werd voor het grote werk. Ik begreep dat het jeugdtempo in Barendrecht wat pittiger is dan bij ons, namelijk 45 minuten. Een bondswedstrijd is natuurlijk zonder jeugdtempo. Maar dat ging hem goed af. Ik behandelde met wit een Schots Vierpaardenspel niet goed, kwam een pion achter en was te hoogmoedig om die terug te pakken. Mijn pogingen om op de aanval te spelen waren echter te optimistisch. In een aardig eindspel met T+L tegen T+P met voor mij een pion minder waren er zeker remisekansen. Maar een verkeerde afruil en een gemiste kans om een vrijpion te forceren deden mij de das om.

Naast mij speelde Leo aan bord 4 tegen een duidelijk zwakkere jeugdspeler. Leo kwam vanzelf wat beter te staan maar belandde in een eindspel met ongelijke lopers. Dan hoeven 3 pionnen tegen 1 niet winnend te zijn en dat was het ook niet. Maar nadat Leo eerder in de partij een remiseaanbod had afgeslagen gaf zijn tegenstander in de eindfase zomaar op. Hoe aardig!

Theo speelde aan bord 2 zijn vertrouwde Caro-Kann. Maar het werd een partij waarin hij steeds een tempo te kort kwam om in de race te blijven. De fout wordt dan meestal gemaakt door degene die in de verdrukking zit. Zo ook hier: Theo moest de vlag strijken.

Onze kopman Sabri speelde een aardige partij. Halverwege de avond kwam hij mij vragen of hij remise mocht accepteren. Zoals bekend vind ik dat mijn teamgenoten dat zelf mogen beslissen. Dat zei ik ook tegen Sabri. Hij speelde daarna door. Zijn tegenstander kwam in tijdnood. Sabri, een erkend snelle speler, niet. Hij voerde de druk op door nog sneller te gaan spelen. Dat leverde hem een stuk op en een gewonnen stelling.
Het einde van de partij was opmerkelijk. Sabri zet zijn f-pion op f8, drukt de klok in en zegt “schaak”. Zijn tegenstander is vervolgens zo hoffelijk om in zijn eigen tijd voor Sabri een dame te pakken, op f8 te zetten en daarna met zijn koning uit te wijken. Zo attent heb ik een schaker nog nooit meegemaakt. Direct daarna zette Sabri hem mat.

Peter de Weerd
24 januari 2012